Świątynia Sikhów w Delhi. Gurudwara Bangla Sahib.

Parkujemy w podziemnym parkingu, z którego każdy może korzystać nieodpłatnie. Schodki w górę wiodą wprost przed bramę olśniewająco białej świątyni Sikhów. Kieruję się do pomieszczenia dla zagranicznych turystów, by zostawić buty i nakryć głowę chustą. Idę w kierunku małego potoku znajdującego się przed kolejnymi schodami, kiedy podchodzi do mnie przewodnik. Zaskoczona reaguję asertywnie na jakąkolwiek pomoc, lecz on się nie poddaje. Próbuję go zgubić, ale jest sprytniejszy niż naciągacze z delhijskich ulic. Widząc moje zaniepokojenie tłumaczy, że nie jest żadnym naganiaczem, że jest pracownikiem świątyni i że oprowadzi mnie po niej i opowie krótką historię o religii, którą wyznaje. Nie mam wyjścia. Przewodnik okazuje się rzeczywiście sympatycznym człowiekiem, który jako pracownik, wolontariusz ma obowiązek oprowadzania turystów po świątyni Gurudwara Bangla Sahib. Dzięki niemu poznaję zakamarki wspaniałej świątyni, która emanuje pozytywną energią i mistycyzmem. Przewodnik zaczyna swoją opowieść.

Gurdwara to nazwa świątyni Sikhów, w której przechowywana jest Święta Księga Sikhów, którą wykorzystuje się do modlitw. Świątynię może odwiedzić każda osoba, niezależnie od kasty, wiary, kultury czy narodowości. Jedynym obowiązkiem odwiedzających jest zdjęcie obuwia i nakrycie głowy przed wejściem na teren świątyni. Wierni wchodząc do pomieszczenia, gdzie znajduje się Święta Księga, schylają się, jest to oznaka szacunku. Ciekawostką jest, że każdy Sikh, niezależnie od płci może prowadzić modlitwę lub czynić posługę. Modlitwom towarzyszy muzyka, odczytywane są także poematy czy utwory przedstawiające historię Sikhów, kończy je zawsze Ardas, czyli modlitwa zapewniająca pokój, dobrobyt ochronę. To, co rzuca się w oczy oprócz białego marmuru, jest żółta flaga z mieczem z obustronnym ostrzem. Ten symbol to znak połączenia świeckiego i duchowego życia Sikha.

Wśród sikhijskich świątyń nie obowiązuje hierarchia, wszystkie są tak samo ważne. Niektóre Gurdwary są miejscami ważnymi z punktu widzenia historii. Zazwyczaj stanowiły one siedzibę duchowych autorytetów. Pod tym względem istnieje pięć świątyń zaliczanych do tzw. Takhat czyli dosłownie „tron”. Te wyróżnione świątynie znajdują się w następujących miastach:  Bihar, AnandpurTalwandi Sabo, Nanded, Amritsar.

Jednym z ważniejszych miejsc w Gurdwarze jest Pangat, czyli kuchnia gdzie przygotowywane są posiłki dla wszystkich wyznawców, pielgrzymów, odwiedzających. Dla Sikhów jest to symbol równości i braterstwa. Kuchnia finansowana jest datkami wspólnoty Sikhów. Instytucja Langar, darmowa kuchnia wspólnoty, została stworzona jeszcze w XV wieku przez pierwszego Guru. W założeniu było to miejsce, gdzie wszyscy ludzie będą siedzieć wspólnie na podłodze jak równi sobie i jeść to samo proste jedzenie. Ma to wyrażać dzielenie się, brak wykluczenia, poczucie wspólnoty i jedności całej ludzkości.


Sikhizm został stworzony przez pierwszego Guru Nanak, urodzonego w wiosce Talwandi nieopodal Lahore w 1469 roku. Jego postawa stanowiła doskonały przykład życia duchowego połączonego z aktywną działalnością świecką. Ostatni, dziesiąty Guru Gobind Singh zainicjował w 1699 roku ceremonię chrztu. Święte Pismo Sikhów Guru Granth Sahib było spisane przez piątego Guru i jest to jedyne pismo święte na świecie, które zostało zebrane przez twórców wiary w czasie ich własnego życia. Księga ta dotyczy życia duchowego wyznawców tej religii, natomiast świeckie zalecenia nadawane są we Wspólnocie Sikhów. Sikhowie stanowią 1,8 procent populacji Indii.

Sikhowie wierzą w jednego Boga, który stworzył człowieka nie po to, by karać go za grzechy, lecz po to by realizował swój cel zjednoczenia się z kosmosem. Wyznają maksymę, że życie pochodzi z czystego źródła i uczniowie muszą pozostać nieskazani. W praktyce oznacza to służenie humanitarnym celom, wyznawaniu tolerancji, braterskiej miłości wobec wszystkich, jednocześnie bogactwo nie jest przeszkodą w czystości duchowej. Z wyglądu można łatwo rozpoznać ludzi wyznających sikhizm, kierują się oni zasadą pięciu K: Kesz (długie, nieucinane włosy), Kangha (grzebień), Karha (stalowa bransoleta), Kacza (para szortów), Kirpan (miecz). Sikhowie odrzucają alkohol, tabakę, używki, nie mogą obcinać włosów, jeść mięsa przygotowywanego według obrządku muzułmańskiego (halal), fałsz traktowany jest jako grzech.

Kobiety traktowane są z szacunkiem, doceniana jest ich rola jako matek i żon. Kiedy urodzi się w rodzinie dziewczynka, nie jest to traktowane jako nieszczęście. Owdowiałe kobiety mogą wyjść ponownie za mąż. Nie są dozwolone rozwody i posagi. Kobiety mogą brać udział w kongregacjach religijnych i mogą recytować boskie hymny w świątyniach. Kobiety mogą dokonywać wszelkich religijnych ceremonii. Kobieta nie musi zakrywać twarzy, natomiast musi ubierać się przyzwoicie, nie odkrywając ciała. Małżeństwo traktowane jest jako święty związek, nie jest kontraktem. Zawarcie małżeństwa następuje przez czterokrotne obejście Guru Granth Sahib przy dźwiękach recytowanego hymnu odpowiednio dobranego do okazji.

Gurudwara Bangla Sahib podczas zachodu słońca prezentowała się niezwykle uroczo. Biały marmur zabarwiał się na przyjemnie pomarańczowy kolor. Czas spędzony w świątyni wspominam bardzo miło. Warto się wybrać do świątyni Sikhów. To jedno z najprzyjaźniejszych miejsc w Delhi jakie odwiedziłam.

P.S. Do przeczytania za tydzień. 🙂

A w międzyczasie możesz zapoznać się z innymi wpisami o Indiach.

11 komentarze(y) Dodaj komentarz
  1. Indie budzą we mnie mieszane uczucia. Spędziłam tam łącznie miesiąc i nie wiem czy kiedyś wrócę. Zdecydowanie bardziej podobał mi się Nepal <3

  2. Uwielbiam założenia tej religii, a samo miejsce jest niesamowite. Jeśli kiedyś będę w Delhi, to odwiedzę ich świątynie.

  3. Fascynujący opis i przepiękne zdjęcia 😍. Uwielbiam czytać o innych niż nasza kultura i odkrywać ich bogactwa.

  4. Do tej pory kojarzyłam , że urodzona dziewczynka była nieszczęściem, a tu taka miła odmiana… piękne zdjęcia ❤

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *