Stonehenge. Kamienne kręgi wśród morza pól.

Stonehenge, formacja kamiennych kręgów z ogromnych monolitów, położona w południowej Anglii, jest najbardziej znanym zabytkiem Wielkiej Brytanii przyciągającym turystów z całego świata bez względu na porę roku. Położone wśród pastwisk usłanych soczyście zieloną trawą jest idealnym miejscem dla sielskich widoków z owcami i bydłem w tle. Tuż przy Stonehenge przebiega droga A303 i jest ona dobrym punktem widokowym jak na pierwszy kontakt ze słynną kamienną budowlą.

Fascynacja Stonehenge jest wciąż żywa, być może przez wiele niejasności, które wiążą się z powstaniem, jak i celem jego budowy. Ludność, która wybudowała Stonehenge, nie pozostawiła po sobie żadnych źródeł, tym samym nie do końca jest jasne, do czego służył krąg i jak go zbudowano.

Dzięki badaniom wiadomo, że kamienna budowla była rozbudowywana wielokrotnie, m.in. brama została przeniesiona na wschód, by podczas wschodu słońca promienie wpadały do środka konstrukcji. Do budowy użyto dwóch rodzajów kamienia, sarseny, najwyższych z budowli i bluestones, które były ostatnim dodatkiem do budowli, a nazwę zawdzięczają zmianie koloru, kiedy zamokną. Kamienie, w zależności od funkcji mają od 2 m do 7 m wysokości i ważą po kilkanaście ton każdy. Były transportowane z Walii, prawdopodobnie rzeką Avon, a później ciągnięto je na palach posmarowanych zwierzęcym tłuszczem. Eksperyment z transportem 40-tonowej kamiennej płyty przy użyciu zwierzęcego tłuszczu przeprowadzono w pobliżu słynnej konstrukcji w 1995 roku i zakończył się sukcesem.

W dalszym ciągu nie jest jasny cel budowy Stonehenge. Na ten temat powstało kilkanaście różnych teorii, niektóre z nich mówią, że słynne głazy w przeszłości służyły jako:

  • cmentarzysko,
  • rzymska świątynia,
  • miejsce koronacji królów Anglii,
  • budowla fenicka,
  • prehistoryczny kalendarz,
  • monument religijny,
  • miejsce składania ofiar,
  • pomnik,
  • miejsce zebrań,
  • miejsce uzdrawiania,
  • instrument muzyczny,
  • obserwatorium astronomiczne,
  • sanktuarium celtyckie, gdzie druidzi odprawiali swoje rytuały,
  • symbol „pokoju i jedności” podczas okresu znanego historii jako zjednoczenie kulturowe neolitycznych ludów.

Na tle tych wszystkich teorii naukowcy zgodni są co do jednego, przez długi czas kamienna budowla była używana, następnie została porzucona, by po pewnym czasie znów przywrócić ją do łask. Dość często powtarza się także teoria przypisująca wschodowi słońca w dniu letniego przesilenia szczególną moc właśnie wśród głazów.

Na temat powstania Stonehenge krąży kilka legend. Pierwsza z nich mówi o czarnoksiężniku Merlinie, który wykorzystał swe magiczne moce, by przetransportować kamienie ze świątyni w Irlandii. Miało to związek z leczniczymi mocami kamieni, używanych przez olbrzymów, którzy kręgi zwali „Giant‚s Dance” i sprowadzali je z Afryki do Irlandii. Druga legenda zaś mówi o diable, który stworzył tajemniczy krąg, śmiejąc się, że nikt nigdy się nie dowie, jak Stonehenge powstało. Trzecia legenda opowiada o biesiadzie, w której uczestniczyli Brytyjczycy na zaproszenie Saksonów, podczas której 420 Brytyjczyków zamordowano, a przywódca Saksonów w wyniku wyrzutów sumienia wzniósł kamienny pomnik, którym jest Stonehenge, w miejscu, w którym dokonano rzezi. Istnieje też teoria, według której kosmici, by móc lądować na Ziemi wybudowali Stonehenge.

Ciekawostką jest, że około 6 mil od Stonehenge znajduje się inna tajemnicza konstrukcja, z drewnianych kołków, tworzących 8 kręgów o średnicy 85 metrów. Konstrukcja znajduje się w Woodhenge.

Stonehenge posiadało kilku właścicieli. Król Henryk VIII w 1540 roku przekazał ziemie, na których znajdowało się Stonehenge dla hrabi Hertford, później ziemie przeszły w posiadanie Lorda Carletona, a następnie markiza Queensberry. W 1824 roku teren nabyła rodzina Antrobus, która zdecydowała sprzedać majątek w aukcji przeprowadzonej przez agentów nieruchomości Knight Frank & Rutley w Salisbury, która odbyła się 21 września 1915 r. Za £6600 ziemie nabył Cecil Chubb pod wpływem kaprysu. Po trzech latach postanowił oddać ziemie do użytku publicznego. W latach XX wokół Stonehenge zaczęły pojawiać się budynki, postanowiono wykupić ziemie, wyburzyć nowopowstałe obiekty, a tereny wokół Stonehenge przeznaczono pod rolnictwo. Od 1882 roku kamienny krąg jest zabytkiem chronionym, a od 1986 roku został wpisany do listy światowego dziedzictwa UNESCO. Obecnie Stonehenge zarządzane jest przez English Heritage i należy do zabytków National Trust.

By dojechać do Stonehenge z Londynu, warto rozejrzeć się po agencjach turystycznych oferujących wycieczki pół lub jednodniowe. Można też dojechać pociągiem z Londynu do Salisbury, a później wsiąść w specjalny autobus, który dowozi do Visitors Centre przy Stonehenge. Cała podróż zabierze około 2,5 godziny. Z Birmingham, jeśli chcielibyśmy udać się komunikacją miejską, by zwiedzić Stonehenge, czas podróży w jedną stronę wynosi około 4 godzin. Z Bristolu są także organizowane jednodniowe wycieczki do Stonehenge, ale z tego, co widziałam, to wyjazd jest rano, więc w grę wchodzi opcja weekendu w Bristolu, jeśli chcielibyśmy skorzystać z tej opcji. Z innych rejonów Wielkiej Brytanii do Stonehenge najłatwiej i najszybciej dostać się jest autem.

Cena za bilet w grudniu 2019 roku za jedną osobę do Stonehenge wynosiła £19 (bilety kupione przez Internet), natomiast bilety kupione na miejscu w dniu przyjazdu to koszt £21,10. Aktualne ceny za bilety, jak i godziny otwarcia znajdziecie pod linkiem: English Heritage.

Wrażenia z Stonehenge. Zabawnie jest obserwować, kiedy autobus otwiera drzwi i fala turystów biegnie do kamieni pośród pola i każdy zaczyna walczyć o najlepsze miejsce do wykonania selfie. Tak, to może wywołać uśmiech na twarzy, jednak zdaje sobie sprawę, że zobaczenie Stonehenge dla niektórych jest prawdziwym przeżyciem. Sama nie mogłam się doczekać wizyty w Stonehenge. Było to ciekawe doświadczenie, jednak na kolejną wizytę nie miałabym ochoty. Prawdą jest, że cena za zobaczenie najsłynniejszego zabytku Wielkiej Brytanii jest wygórowana. Posiadając kartę członkowską English Heritage, wizyta w Stonehenge, finansowo będzie mniej bolesna i tę opcję uważam za najbardziej opłacalną, jeśli zdecydujecie się na wizyty w kilku innych miejscach należących do English Heritage.

P. S Do przeczytania za tydzień. 🙂

 

9 komentarze(y) Dodaj komentarz
  1. To jedno z takich miejsc, które mnie osobiście (ze zdjęć) jakoś szczególnie nie porywa, a jednak chętnie bym to zobaczyła na własne oczy. 🙂 Są takie miejsca w stylu „jak już tam jesteś, to wypada zobaczyć” no i gdzieś tam w człowieku zawsze jest pewien rodzaj nadziei, że poczuje magię danego miejsca. Ja bym chciała sprawdzić czy bym ją poczuła. 🙂

  2. Gdybyśmy dokładnie wiedzieli, do czego to służyło, to może nie byłoby to aż tak fascynujące. Może to były kamyczki, które wysypały się z kieszeni jakiegoś trolla?

  3. Twój wpis przywołał u mnie wspomnienia, bo kilka lat temu miałam okazje na żywo podziwiać kamienną budowle 😁 Ale zgodzę się z tym, że jest to raczej miejsce do jednorazowego odwiedzenia. Niemniej jednak emocje związane z odwiedzeniem tego miejsca były duże 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *