Kalkuta, spacer po mieście.

Odkryto, że już w IV w. p.n.e. na terenie dzisiejszej Kalkuty funkcjonowała całkiem spora osada. Pierwszy tekst wspominający o założeniu Kalighat pochodzi z 1569 roku. Rozwój osady gwarantowało dogodne położenie, tuż przy rzece, która dawała możliwość utworzenia szlaku handlowo-komunikacyjnego. Potencjał zauważyli europejscy kupcy, którzy odkupili ziemie należące do wiosek GobinodpurSuttanati i Kolikaty. Rozrastające się wioski dały początek istnieniu Kalkuty.

W 1756 roku Fort Williama zdobył Siradża ad-Daulaha. Rozkazał on swojemu wojsku umieścić w maleńkim lochu 146 brytyjskich żołnierzy. W małym ciemnym lochu o dużej wilgotności brakowało powietrza, jednej nocy zmarło 123 żołnierzy. Od tego wydarzenia miejsce to zaczęto nazywać „czarną dziurą” Kalkuty. Pomnik upamiętniający to wydarzenie stoi na cmentarzu przy kościele św. Jana.

Stworzony przez Europejczyków Fort Williama po wojnie zaczęto rozbudowywać. Zaczęto budować też nowe budynki, które zapewniły Kalkucie miano „miasta pałaców”. Kalkuta pełniła funkcje stolicy Indii do 1912 roku.
Poprzez budzące się ruchy niepodległościowe Brytyjczycy opuścili miasto i przenieśli się do Bombaju i Delhi. Rozwój gospodarczy Kalkuty trwał do końca II wojny światowej. Odzyskanie niepodległości przez Indie zahamowało import i eksport, przez co Kalkuta kojarząca się z dobrobytem upadła.

Obecnie Kalkuta jest stolicą Bengalu Zachodniego, znana jako miasto wspaniałej monumentalnej architektury postkolonialnej, uważana za „City of Joy” z racji przydomka „stolicy kultury”. Z Kalkutą związanych jest także sześciu laureatów Nagrody Nobla (Ronald Ross, Rabindranath Tagore, C V Raman, Matka Teresa, Amartya Sen, Abhijit Banerjee). Kalkuta jest także obecnie trzecim najbardziej produktywnym obszarem metropolitalnym w Indiach, po Mumbaju i Delhi. Problemem Kalkuty jest zanieczyszczenie powietrza, które przyczynia się do wzrostu zachorowań na raka płuc.

Północna Kalkuta jest najstarszą częścią miasta. Przechadzając się ulicami północnej Kalkuty możemy zobaczyć XIX-wieczną architekturę, podupadające budowle, przeludnione slumsy, popularne bazary. Centralna Kalkuta to dzielnica biznesowa. Na jej terenie znajdują się Sekretariat Bengalu Zachodniego, Poczta Generalna, Bank Rezerw Indii, Sąd Najwyższy czy Komenda Policji. Ta część Kalkuty to też arterie komunikacyjne, takie jak ChowringheeCamac Street, Wood Street, Loudon Street, Shakespeare Sarani i A. J. C. Bose Road. W centralnej części miasta znajduje się słynny Majdan ochrzczony „płucami Kalkuty”. Południowa Kalkuta z kolei to ta część miasta, która swój rozwój zawdzięcza uzyskaniu niepodległości w 1947 roku. Znajdują się tu rezydencje bogatych mieszkańców miasta. Ta część uznawana jest za ekskluzywną. Wschodnia część Kalkuty to centra biznesowe firm informatycznych i telekomunikacyjnych. We wschodniej części miasta znajdują się też dwa słynne parki Kalkuty, Central Park w Salt Lake City i Eco Park. W tej części miasta znajdują się też słabiej rozwinięte obszary.

W Kalkucie spędziłam jeden dzień. Głównie spacerowałam, ale też jeździłam słynną żółtą taksówką. Najbardziej przypadł mi do gustu teren Centralnej Kalkuty, gdzie ulice oblane są zielenią, ale też okraszone są ciekawymi budynkami.

Jeśli chcielibyście poczytać o bogini Kali, która jest popularnym bóstwem w Bengalu, podrzucam Wam trzy linki:

Jeśli dla odmiany byście chcieli odwiedzić Dom Matki Teresy, możecie przeczytać o mojej wizycie w tym, miejscu klikając na odnośnik: Kalkuta, wizyta w domu Matki Teresy.

P.S. Miłego dnia Kochani. 🙂

Inne wpisy z cyklu indyjskiego:

12 komentarze(y) Dodaj komentarz
  1. Cały czas nie mogę się przekonać do Indii… Z jednej strony jest wiele rzeczy, które mnie tam ciągną, ale jeszcze więcej tych które mówią „jedź gdzieś indziej, Indie to nie jest Twoje miejsce”. Może kiedyś…

  2. Indie to ostatnio moja obsesja, więc ten tekst tylko ją powiększa. Marzy mi się teraz wyjazd w te rejony, ale Kalkuty jakoś nie brałam pod uwagę. Chyba to błąd, bo widzę, że jest naprawdę nietypowa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *