Masala Chai, rozgrzewająca herbata na jesienne wieczory.

Skrzypiące schody prowadzą wprost do pomieszczenia gdzie w szczelnych przezroczystych foliowych opakowaniach leżą różne przyprawy. Pachnie wspaniale. Kupujący targują się o ceny, a panie, które obsługują tutejsze transakcje, starają się dołożyć wszelkich starań dogadzając upodobaniom kupujących. Dokładnie wszystko oglądam i zastanawiam się co wybrać. Kiedy tak snuję się po sklepie, jedna z pań proponuje mi w małym kubku łyk kawy z przyprawami, następnie dostaję zamienione w słodką kostkę mango i miazgę z mango, na koniec kubek aromatycznego napoju. Zachwycona smakiem i aromatem pytam co to jest. Odpowiedź pada natychmiast. Masala Chai. Od tej pory przez cały pobyt w Kerali piję ją przy każdej nadarzającej się okazji.

Pierwsze spotkanie z Masala Tea. Jest tam jeszcze trochę herbaty, tak na dnie 😉

Jak to jest z herbatą w Indiach?

Obecnie Indie są drugim producentem i eksporterem herbaty na świecie zaraz po Chinach. Najsłynniejszymi na świecie herbatami z Indii są Assam i Darjeeling. Stan Assam w październiku 2012 roku ogłosił herbatę napojem państwowym. 90 procent indyjskich gospodarstw domowych pija herbatę. Głównym powodem popularności herbaty w Indiach jest jej niska cena. Roczne zużycie herbaty na mieszkańca wynosi 0,52 kg. Cofnijmy się jednak w czasie, by prześledzić dzieje naparu na przestrzeni wieków.

W czasach starożytnych popularne były herbaty ziołowe. Ajurweda przyczyniła się do postrzegania ziołowych naparów jako korzystnych dla zdrowia. Najpopularniejsze napary ze świętej bazylii (Tulsi), kardamonu (Elaichi), pieprzu (Kali Mirch), lukrecji (Mulethi), mięty (Pudina) miały zbawienny wpływ na łagodzenie poważnych schorzeń, jak i tych mniej szkodliwych dla życia człowieka. Słodyczą i mlekiem próbowano zatuszować mocne i gorzkie smaki niektórych ziół. Dzięki tym zabiegom chory mógł pić smaczny napój o leczniczych właściwościach.

Herbata rosła dziko i nie każdy ze stanów mógł jej skosztować. Dzięki zapiskom holenderskiego podróżnika (Jan Huyghen van Linschoten) w 1598 roku wiemy, że liście herbaty z Assamu były używane przez mieszkańców tego stanu jako warzywo. Jadło się je z czosnkiem, a sok z liści był wybornym napojem.

W latach trzydziestych XIX wieku szlachcic assamski Maniram Dutta Barua pokazał Brytyjczykom dziko rosnące krzaki herbaty a także wspomniał o małych działkach, na których sadzono roślinę. Od lat pięćdziesiątych XIX wieku przemysł herbaciany gwałtownie się rozwinął, ogromne połacie ziemi przekształcono na plantacje herbaty. Początkowo herbata tam uprawiana pochodziła z nasion przywiezionych z Chin. Plantacje herbaty powstawały także na południu, na wzgórzach Kumaon w północnych Indiach i Upper Assam na granicy północno-wschodniej. Po pomyślnym przyjęciu się herbaty zaczęto wykorzystywać do uprawy rodzime gatunki herbat. Lokalnymi odmianami herbat są do tej pory: DarjeelingAssamNilgiriKangraMunnar, Dooars-Terai, Masala Tea i herbata Sikkim. Większość nazw herbat pochodzi od regionów, w których są produkowane i są one również chronione ustawowo.

Mimo wzrostu popularności upraw herbaty w Indiach, jej spożycie było na niskim poziomie. Brytyjska kampania promocyjna zachęcała fabryki, kopalnie i zakłady tekstylne do przerw na herbatę dla pracowników. Brytyjczycy promowali picie herbaty z mlekiem i cukrem. Mieszkańcy subkontynentu indyjskiego woleli jednak wersję bogatszą o przyprawy. I tak powstała słynna do dziś Masala Chai.

Wykwalifikowany pracownik używający nożyc ręcznych może zebrać od 60 do 100 kg herbaty dziennie, podczas gdy maszyny od 1 000 do 2 000 kg. Te ostatnie są jednak zwykle stosowane do herbat niskiej jakości.

Masala Chai. Różne wersje herbaty.

Podstawowym składnikiem Masala Chai jest czarna herbata, której smaku nie przytłoczą przyprawy i cukier. Przyprawami stosowanymi do przyrządzenia Masala Chai są zmielony imbir, kardamon, cynamon, anyż, nasiona kopru włoskiego, pieprz, gałka muszkatołowa, goździki, wanilia i inne. Tradycyjny zestaw użytych przypraw często różni się w zależności od klimatu i regionu w południowej i południowo-zachodniej Azji.

Na przykład w zachodnich Indiach goździki i czarny pieprz są stosowane w celu uzyskania wyrazistego smaku. Chai w wersji Kashmiri jest warzona z zieloną herbatą zamiast czarnej herbaty i ma bardziej subtelną mieszankę aromatów: migdałów, kardamonu, cynamonu, goździków, a czasem też i szafranu. W Bhopalu zazwyczaj dodaje się szczyptę soli.

Jeśli chodzi o mleko, w Indiach stosuje się mleko bawole. Przekonałam się w Delhi, że Masala Chai z jego dodatkiem nie smakuje tak dobrze, jak z mlekiem krowim. Gdybym spróbowała herbaty z mlekiem bawolim za pierwszym razem, na pewno nie polubiłabym jej tak bardzo. Smak takiej herbaty jest wyrazisty, w konsystencji jest gęstsza, i dodatkowo bawole mleko jest bardzo tłuste, zabija cały smak. Na szczęście w Kerali trafiłam na  Masala Chai z dodatkiem mleka krowiego.

Do posłodzenia Masala Chai stosować można ulubiony produkt słodzący. Może to być zwykły biały cukier, cukier demerara, brązowe cukry, cukry palmowe lub kokosowe, syrop lub miód. Jaggery (nierafinowany cukier palmowy) stosuje się również jako słodzik, głównie na wiejskich obszarach Indii. Podczas gdy niektórzy wolą niesłodzone chai, część twierdzi, że cukier poprawia smak przypraw.

Sam proces przyrządzania Masali Chai także różni się w zależności od regionu. Można na początku połączyć wszystkie składniki, doprowadzić mieszaninę do wrzenia, a następnie odcedzić i podać. Innym sposobem jest pozostawienie mieszanki na wolnym ogniu przez dłuższy czas lub rozpocząć od zagotowania liści herbaty i dodać przyprawy tylko pod koniec (lub odwrotnie).

A kiedy najczęściej pija się Masala Chai? Oczywiście o poranku, do śniadania.

Aromatyczny przepis na Masala Chai.

SKŁADNIKI:

  • 2 szklanki wody
  • 2 łyżeczki liści herbaty
  • 1 cm kawałek zmiażdżonego imbiru
  • 2 zmiażdżone ziarenka pieprzu
  • 3 zmiażdżone goździki
  • 3 ziarenka zmiażdżonego kardamonu
  • 1 mała laska cynamonu
  • 0,5 szklanki mleka
  • Cukier — według upodobań

PRZYGOTOWANIE:

Zagotować wodę w garnku. Dodać wszystkie składniki oprócz mleka i cukru. Gotować na wolnym ogniu przez kilka minut. Pozostawić na kilka minut pod przykryciem. Odcedzić. Dodać mleko i cukier.

Smacznego!

A najlepszą Masala Tea w Fort Kochi piłam w Cuba Cafe:

P.S. Do przeczytania za tydzień. 🙂

Inne wpisy o Indiach:

11 komentarze(y) Dodaj komentarz
    1. Nie każdemu Masala Tea będzie smakować. Jak dla mnie Masala Tea z bawolim mlekiem była nie do przyjęcia. Masala Tea w Indiach jest popularna, więc warto wiedzieć, z czego się ją przyrządza.

  1. Nigdy nie piłam tej herbaty i będę musiała jej skosztowac.
    Nie pijam kawy i zdecydowanie herbata wygrywa.
    Pijam zieloną, parzoną w specjalnym czajniczku z dodatkiem świeżego imbiru( kilka płatków), świeżej kurkumy i listków świeżej mięty.
    Nie lubię mleka, nie używam cukru.
    Ale aby poczuc klimat Indii musze chociaż raz wypic masala chai.
    Pozdrawiam!

    1. Na co dzień piję herbatę składającą się ze świeżego imbiru, miodu i cytryny – więc trochę podobnie do Ciebie – łączy nas imbir 😉 Masala Tea smakowała w Kerali, od czasu do czasu w domu fajnie wrócić do tego smaku 🙂 Oczywiście mleko jest składnikiem, którego nie każdy będzie mógł dodać, dlatego niektóre przepisy podają, że można stosować także mleka roślinne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *